by Κωνσταντίνος Μασούρας // Photo Credits: Νεκτάριος Γεροστάθης – Νίκος Σίντος

Πόσα χρόνια ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό;

Στον τομέα της πυρόσβεσης απο το 2019 υπό την αιγίδα του Π.Σ. Στον τομέα της έρευνας ,διάσωσης κ πρώτων βοηθών απο το 2013.

Πόσο εύκολο είναι για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή;

«Όταν η θέληση ειναι μεγάλη ,οι δυσκολίες δεν μπορεί να ειναι » Η συνεργασία ,ο σεβασμός κ το αίσθημα ενότητος με το πλήρωμα εξισορροπεί την οποία κατάσταση προκύψει.

Τι στερεότυπα αντιμετωπίζει ένας εθελοντής στις μέρες μας;

Αφού δεν υπάρχει υλική ανταμοιβή η ερώτηση ειναι πάντα η ίδια .. ΓΙΑΤΙ;;; Δεν μπορείς να εξηγήσεις με απλα λόγια ένα γιατι. Ο εθελοντισμός ειναι η ανιδιοτελής έκφραση αγάπης είτε ανήκεις σε κάποιο επίσημο φορέα ειτε με τις καθημερινές πράξεις ανθρωπιας ,εθελοντισμός ειναι κ αυτος, δίνεις χωρίς να παίρνεις. Η συλλογικότητα να υπερβαίνει την ατομικότητα ,αυτο ειναι το ζητούμενο.

Διηγηθείτε μας ένα συμβάν που θα σας συνοδεύει στην εθελοντική σας σταδιοδρομία.

Στις 23/7/2018 στην μεγάλη πυρκαγιά στο Μάτι ,εκείνη την απόφραδα μέρα βρέθηκα εκεί, λιγες ώρες μετα το συμβάν. Αυτο με σημάδεψε κ δεν θα ξεχαστεί.

by Κωνσταντίνος Μασούρας // Photo Credits: Νεκτάριος Γεροστάθης – Νίκος Σίντος

Πόσα χρόνια ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό;

Εθελόντρια είμαι από τον Μαρτίου του 2022. Ξεκίνησα να είμαι μέρος αυτού γιατί ένιωθα την ανάγκη να προσφέρω στον τόπο που βρίσκομαι. Ένιωθα μια ανασφάλεια γιατί έβλεπα τι γίνεται και πίστευα ότι κάποια στιγμή θα έρθει και στη δική μου ζωή αυτή η καταστροφή. Επέλεξα λοιπόν να είμαι έτοιμη και να μην φοβάμαι πως θα το αντιμετωπίσω , αλλά να ξέρω να το αντιμετωπίσω. Είναι μια επιλογή που έκανα για να νιώσω ασφαλής και όχι ένας άνθρωπος που ζει χωρίς να ξερει τι θα κάνει σε στιγμές που κινδυνεύει αυτός ή η οικογένεια του. Στη συνέχεια είδα ότι ο πόνος και η καταστροφή είναι κάτι πολύ μεγαλυτερο και ένιωσα δικούς μου ανθρώπους, ανθρώπους που δεν ήξερα. Και άρχισα να νιώθω υπεύθυνη για την προστασία τους. Τότε κατάλαβα ότι ο εθελοντής δεν έχει ούτε σύνορα ούτε ορια. Θέλει απλά να προσφέρει σε έναν κόσμο που πάντα χρειάζεται κάτι παραπάνω.

Πόσο εύκολο είναι για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή;

Οι γυναίκες θεωρώ ότι μπορούν να είναι το ίδιο μάχιμες και μαχητικές με έναν άνδρα. Πολλες φορές μπερδεύουμε αυτό με τη μυϊκή δύναμη, η οποία σαφώς και διαφέρει, αλλά μια γυναίκα μπορεί όλα αυτά να τα φέρει σε μια ισορροπία με την αντοχή που μπορεί να έχει ή με την ευελιξία της, ανάλογα το συμβάν. Στην πραγματικότητα δεν μετράει το φύλλο αλλά η εκπαίδευση και η θέληση που έχει ένας άνθρωπος. Δεν χωριζομαστε σε άντρες και γυναίκες αλλά σε ανθρώπους που θέλουν και δεν θέλουν. Και αυτό σε κάνει εθελοντη. Η θέληση σου να είσαι εκεί όταν σε έχουν αναγκη. Και έτσι είμαστε απλά μια ομάδα. Μια δυνατή ομάδα, ένα σύνολο ικανό για πάρα πολλά πράγματα.Όλοι έχουμε έναν ρόλο με βάση τις δυνατότητές μας σαν άνθρωποι και όχι με βάση το φύλο μας.

Τι στερεότυπα αντιμετωπίζει ένας εθελοντής στις μέρες μας;

Φυσικά υπάρχουν στερεότυπα. Είτε μιλάμε για το φύλλο είτε μιλάμε για τον εθελοντή γενικότερα. Οι εθελοντές κάποιες φορές κρίνονται σαν άνθρωποι που σκέφτονται την αυτοπροβολή τους μέσα από αυτό ή το προς ίδιον όφελος. Δεν ξέρω φυσικά αν οι άνθρωποι που κρίνουν έτσι έχουν χρειαστεί την βοήθεια ενός ανθρώπου που έχει την γνώση και την ικανότητα να βοηθήσει και επιλέγει να την προσφέρει αφιλοκερδώς. Δεν γνωρίζω επίσης αν έχει εικόνα του τι θυσιάζει για να είναι εκείνη τη στιγμή εκεί, αλλά και κάθε στιγμή που κάποιος χρειάζεται βοήθεια είτε μιλάμε για καλοκαίρι, για χειμώνα, διακοπές, Χριστούγεννα. Από την άλλη σαν γυναίκα είναι δύσκολο να πείσω κάποιους πολίτες, συναδέλφους ή ακόμα και δικούς μου ανθρώπους ότι έχω την ικανότητα, δυνατότητα, και την δύναμη ψυχολογικά και σωματικά να ξεπεράσω φόβους που το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου δεν μπορεί να κάνει.

Διηγηθείτε μας ένα συμβάν που θα σας συνοδεύει στην εθελοντική σας σταδιοδρομία.

Θυμάμαι ένα μεγάλο συμβάν, φέτος το καλοκαίρι που είχε στην Σταμάτα. Δεν ήταν το μεγαλύτερο που εχω επέμβει καθώς ακολούθησε και η φωτιά στην Αθήνα τον Αύγουστο. Ωστόσο μπορω να θυμηθώ ότι εξελίχθηκε πολύ γρήγορα, δεν ήμουν στο κλιμάκιο όμως μέσα σε λίγη ώρα είχα ανέβει και βρέθηκα εκεί με κάποιους συναδέλφους. Από κει φύγαμε και πήγαμε στο μέτωπο, αρχίσαμε να μοιραζόμαστε σα δυνάμεις και εγώ βρέθηκα με ένα αρκετά καλό πλήρωμα με το οποίο δούλεψα για ώρες μέχρι το ξημέρωμα. Μου χει μείνει αξέχαστο για τον τρόπο που δουλέψαμε, τον επαγγελματισμό που είδα σε όσα κάναμε, την χημεία και την συνεργασία που αναπτύξαμε. Όταν γύρισα σπίτι μου και με το αν υπό έλεγχο, ένιωθα πραγματικά δυνατή,ένιωθα οτι μπορώ όντως να προσφέρω και ότι ένας στόχος που έβαλα στην αρχή όλου αυτού, επετεύχθη. Θεωρώ ότι όταν νιώθεις ένα δυνατό, ίσο μέλος μιας ομάδας που έχει πρόσφερει και που εχει δώσει μια μεγάλη μάχη είναι η στιγμή που απολαμβάνεις το να είσαι εθελοντής.

by Κωνσταντίνος Μασούρας // Photo Credits: Νεκτάριος Γεροστάθης – Νίκος Σίντος

Πόσα χρόνια ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό;

Με τον εθελοντισμό στην πυρόσβεση ασχολούμαι από τον Μάιο του 2021 με την συμμετοχή μου σε τοπική ομάδα δασοπυρόσβεσης και στο Πυροσβεστικό Σώμα από το 2022. Ασχολούμαι όμως και ενεργά σε φιλοζωική εθελοντική ομάδα από το 2016.

Πόσο εύκολο είναι για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή;

Είναι τόσο εύκολο όσο και δύσκολο που μπορεί να είναι και για έναν άνδρα στο πεδίο. Οι σωματικές διαφορές μας με των ανδρών, κατά κάποιον τρόπο αλληλοσυμπληρώνονται για ανταποκριθεί το πλήρωμα στις απαιτήσεις του συμβάντος. Ο χρυσός κανόνας είναι να έχεις εμπιστοσύνη στην ομάδα σου για να νιώθεις ασφαλής για να μπορείς να αποδώσεις το 100% των ικανοτήτων σου. Με άλλα λόγια, ο τρόπος λειτουργία της ομάδας είναι αυτό που καθορίζει την ευκολία ή την δυσκολία.

Τι στερεότυπα αντιμετωπίζει ένας εθελοντής στις μέρες μας;

Αυτό είναι μεγάλη κουβέντα. Ο περισσότερος κόσμος στο άκουσμα ότι δεν πληρώνεται ένας εθελοντής, κοιτάει με απορία και η αμέσως επόμενη ερώτησή του είναι «και τότε γιατί το κάνεις;». Στην Ελλάδα εκλείπει η σωστή ενημέρωση για τον ρόλο και το έργο του εθελοντή. Οι πολίτες συχνά θεωρούν ότι οι εθελοντές είναι διαθέσιμοι όλο το εικοσιτετράωρο. Τέλος, όταν βλέπουν γυναίκα εθελοντή, αρκετοί έχουν την τάση να θέλουν να της πάρουν τον σωλήνα και να επιχειρήσουν οι ίδιοι γιατί εμείς «δεν ξέρουμε και δεν μπορούμε».

Διηγηθείτε μας ένα συμβάν που θα σας συνοδεύει στην εθελοντική σας σταδιοδρομία.

Όπως αν όχι όλοι, οι περισσότεροι, μας «σημαδεύει» το πρώτο μας συμβάν. Στην δική μου περίπτωση, η φωτιά της Βαρυμπόμπης τον Αύγουστο του 2021 που ήμουν «φρέσκια» εθελοντής, μόλις 3 μήνες, που κλήθηκα να προστατεύσω τον τόπο μου. Η στιγμή που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι η εικόνα της φωτιάς που «έγλυφε» την μάντρα του σπιτιού μου το οποίο ευτυχώς σώθηκε!

by Κωνσταντίνος Μασούρας // Photo Credits: Νεκτάριος Γεροστάθης – Νίκος Σίντος

Πόσα χρόνια ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό;

4 χρόνια συνολικά ασχολούμαι με τον εθελοντισμό. Όλα ξεκίνησαν με μια δασική πυρκαγιά δίπλα από το σπίτι μου όπου δεν είχα ιδέα πώς να προστατεύσω την οικογένεια, το σπίτι, ακόμα και τους γείτονες μου. Αποφάσισα να γίνω εθελόντρια για μην χρειαστεί να μείνω άπραγη την επόμενη φορά, εν ώρα υπηρεσίας και εκτός. 

Πόσο εύκολο είναι για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή;

Το να βρίσκεσαι στην πρώτη γραμμή είναι ιδιαίτερα απαιτητικό. Αντιμετωπίζουμε σωματικές και ψυχικές προκλήσεις που δοκιμάζουν τα όρια μας. Τρέχουμε προς κάτι που οι άλλοι τρέχουν μακριά. Το πιο δύσκολο είναι οι κοινωνικές προκαταλήψεις που συχνά αμφισβητούν την ικανότητά μιας γυναίκας να διαχειριστεί καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Ωστόσο, υπάρχουν πολλές γυναίκες που αποδεικνύουν καθημερινά ότι έχουν τη δύναμη, τις γνώσεις και την αντοχή να ανταπεξέλθουν σε αυτά τα καθήκοντα, ανοίγοντας σημαντικούς δρόμους για τις επόμενες γενιές.

 ⁠Τι στερεότυπα αντιμετωπίζει ένας εθελοντής στις μέρες μας;

Πολλοί θεωρούν ότι ο εθελοντισμός είναι μια δραστηριότητα που δεν απαιτεί σοβαρή αφοσίωση, παραβλέποντας τη σωματική και ψυχική καταπόνηση που αντιμετωπίζουν οι εθελοντές. Συχνά υποτιμάται η εκπαίδευση και η εξειδίκευση που χρειάζονται για να ανταποκριθούν σε επείγουσες καταστάσεις. Παράλληλα, οι ώρες που ξοδεύουν στην εξέλιξη γνώσεων και τεχνικής είναι πραγματικά τεράστια. Με βροχή, λάσπη, σε καύσωνα και παγωνιά, η εκπαίδευση γίνεται πάντα με την παρουσία και καθοδήγηση επαγγελματιών, η παλαιότερων εθελοντών με όρεξη και υπομονή να μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις που αποκτούν μετά από χρόνια υπηρεσίας με το Πυροσβεστικό σώμα.

 ⁠Διηγηθείτε μας ένα συμβάν που θα σας συνοδεύει στην εθελοντική σας σταδιοδρομία

Πλημμύρες Τρικάλων, Σεπτέμβρης 2023. 

Η μέρα ξεκίνησε στις 7:00 το πρωί στο πυροφυλάκιο. Εκεί ξεκινήσαμε με ένα όχημα και τρεις εθελοντές την πορεία μας για τα πλημμυρισμένα Τρίκαλα. Μέχρι της 9:00 το πρωί, και μετά από κάποιες στάσεις, είμαστε πλέον οκτώ εθελοντικά πυροσβεστικά οχήματα, σύνολο 43 εθελοντές, με την ίδια πορεία. Οι ασύρματοι μας ρυθμισμένοι ώστε να επικοινωνούμε ανά πάσα στιγμή του ταξιδιού. Όλοι με ένα κοινό στόχο, όρεξη και φιλότιμο.

Πολλές ώρες ταξιδιού μετά, με την άφιξη μας στον σταθμό Τρικάλων, βλέποντας το κουρασμένο προσωπικό, τον μειωμένο διαθέσιμο εξοπλισμό και την κατάσταση της πόλης, καταλάβαμε πόσο πολύτιμη είναι η εθελοντική μας βοήθεια. Λάβαμε τις εντολές μας και κάποιοι ξεκίνησαν να δουλεύουν από το ίδιο βράδυ κιόλας. Αντλούσαμε νερό από ένα νοσοκομείο για πάνω από 12 ώρες. Η κατάσταση απαιτητική λόγω της αυξημένης επικινδυνότητας μόλυνσης, ηλεκτροπληξίας και άλλων. Η αίσθηση συνεισφοράς και ικανοποίησης αργότερα, ακόμα μεγαλύτερη. Τρεις μέρες αργότερα με το τέλος της αποστολής μας, 43 συνάδελφοι και πλέον φίλοι, γυρίσαμε στους σταθμούς μας ώστε τα οχήματα να ξανά επανδρωθούν για την δεύτερη αποστολή. 

by Κωνσταντίνος Μασούρας // Photo Credits: Νεκτάριος Γεροστάθης – Νίκος Σίντος

Πόσα χρόνια ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό;

Ασχολούμαι 3 χρόνια στην Ομάδα Εθελοντών Δασοπυροσβεστών Διασωστών (Ο.Ε.Δ.Δ. – ομάδα Εκάλη), ως εθελόντρια δασοπυροσβέστης.

Πόσο εύκολο είναι για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή;

Η δυσκολία έγκειται στην διαχείριση του χρόνου μου, όπου πρέπει να συνδυάσω, την εργασία μου, τις έφηβες θυγατέρες μου, κοινωνική ζωή, και τον εθελοντισμό με τις τακτές εκπαιδεύσεις και βάρδιες.

Ως προς το φύλο μου δεν αντιμετωπίζω διάκριση από την Ομάδα μου ή το Π.Σ..

⁠⁠Τι στερεότυπα αντιμετωπίζει ένας εθελοντής στις μέρες μας;

Φαντάζομαι οτι μιλάμε για θετικά στερεότυπα. Αυτά μας δίνουν δύναμη να συνεχίζουμε με πυγμή.

Αρνητικά στερεότυπα δεν γνωρίζω εάν υπάρχουν. Σε κάθε περίπτωση πράττω αυτό το οποίο πιστεύω οτι οφείλω να κάνω ως μονάδα μιας κοινωνίας χωρίς να ακούω τις κακοφωνίες γύρω μου.

⁠⁠Διηγηθείτε μας ένα συμβάν που θα σας συνοδεύει στην εθελοντική σας σταδιοδρομία

Θα σας μιλήσω για το δάσος της Δαδιάς, το 2022. Μόλις είχα κλείσει τον πρώτο κύκλο εκπαιδεύσεων. Μεταβήκαμε με αποστολή της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εθελοντικών Οργανώσεων Δασοπροστασίας – Πυρόσβεσης.

Το πρώτο μου μεγάλο συμβάν. Πρώτη μου συνεργασία με άλλες ομάδες. Η προσπάθεια όλων μας τεράστια για να προστατέψουμε το εθνικό πάρκο, μοναδική κατοικία στην Ευρώπη για τα τρία από τα τέσσερα ευρωπαϊκά είδη γύπα, αλλά και άλλων αρπακτικών. Η προσπάθεια όλων μας για να προστατέψουμε την κληρονομιά των ανθρώπων του Σουφλίου και της Λευκίμμης που το δάσος της Δαδιάς, δεν ήταν μόνο ένα δάσος, ήταν η ζωή τους.

Την τελευταία ημέρα της αποστολής και λίγο πριν αναχωρήσουμε για την Αθήνα, επισκεφθήκαμε το Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δάσους Δαδιάς – Λευκίμμης-Σουφλίου. Τη στιγμή εκείνη πέταξαν πάνω μας 3-4 άτομα μαυρόγιπα, μια κίνηση τους πολύ σπάνια, αν σκεφτεί κανείς οτι οι επισκέπτες μπορεί να περιμένουν με κυάλια αρκετές ώρες ή και ημέρες για να τους δουν.

Η πιο έντονη όμως στιγμή ήταν όταν επιστρέφοντας στον χώρο όπου φιλοξενούμασταν την 1^η ημέρα, μας περίμεναν δεκάδες μερίδες φαγητό, όλες έχοντας γραμμένα επάνω τους ευχαριστήρια λόγια από παιδιά και ενήλικες της περιοχής. «Είστε οι ήρωες μας», «Σας ευχαριστούμε», «Σας αγαπάμε πολύ», «Είστε η δύναμη μας», κ.α. Πολύ δυνατή συναισθηματικά εικόνα. Γιατί τι είναι τελικά ο εθελοντισμός; Το νοιάξημο, η αγκαλιά, για τον διπλανό μας, για το περιβάλλον μας.

by Κωνσταντίνος Μασούρας // Photo Credits: Νεκτάριος Γεροστάθης – Νίκος Σίντος

Πόσα χρόνια ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό;

Με τον εθελοντισμό ασχολούμαι από τις 31 Μαρτίου του 2014, σχεδόν 11 χρόνια και υπάγομαι στον 6ο Π.Σ Αθηνών ο οποίος βρίσκεται στο Ολυμπιακό χωριό στην Αττική.

Πόσο εύκολο είναι για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή;

Για μια γυναίκα είναι δύσκολο να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή διότι ουσιαστικά έχει να κάνει με ένα ανδροκρατούμενο επάγγελμα και πολλοί άνδρες συνάδελφοι δύσκολα δίνουν σε μια γυναίκα την ευκαιρία να αποδείξει ότι μπορεί να ανταπεξέλθει σε οποιαδήποτε δυσκολία προκύψει θεωρώντας ότι ένας άντρας μπορεί να το κάνει ενώ μια γυναίκα θα δυσκολευτεί. Βέβαια, στα τόσα χρόνια που είμαι εθελόντρια οι απόψεις αυτές έχουν αρχίσει και μειώνονται καθώς εμείς, οι γυναίκες έχουμε αποδείξει έμπρακτα πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε οποιοδήποτε συμβάν προκύψει εξίσου καλά όπως θα έκανε ένας άντρας.

⁠⁠Τι στερεότυπα αντιμετωπίζει ένας εθελοντής στις μέρες μας;

Τα στερεότυπα που έχει να αντιμετωπίσει ένας εθελοντής, τις περισσότερες φορές προκύπτουν από τους πολίτες. Μια ομάδα πολιτών, όχι όλοι, φοβούνται να μας εμπιστευτούν πλήρως καθώς θεωρούν πως εμείς, οι εθελοντές, δεν ξέρουμε πως να αντιμετωπίσουμε ένα συμβάν, πως δεν είμαστε άρτια εκπαιδευμένοι όπως είναι το μόνιμο προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος. Εδώ, θα ήθελα να τονίσω πως η μόνη διαφορά που έχουμε με το μόνιμο προσωπικό είναι πως εμείς δεν αμοιβόμαστε χρηματικά και ότι κάνουμε γίνεται οικειοθελώς. Πηγαίνουμε στα ίδια συμβάντα με το μόνιμο προσωπικό, βοηθάμε όλους τους πολίτες που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα, κάνουμε κατασβέσεις πυρκαγιών, πηγαίνουμε σε δύσβατα σημεία για διασώσεις και ο κίνδυνος του να μας συμβεί κάποιο ατύχημα είναι ακριβώς ο ίδιος όπως και του μόνιμου προσωπικού.

⁠⁠Διηγηθείτε μας ένα συμβάν που θα σας συνοδεύει στην εθελοντική σας σταδιοδρομία

Το συμβάν που θα με συνοδεύει στην εθελοντική μου σταδιοδρομία και δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ είναι όταν κληθήκαμε να μεταβούμε σε μια οικία η οποία είχε τυλιχθεί στις φλόγες και μπαίνοντας μέσα έπρεπε να διασώσω ένα καναρινάκι το οποίο ήταν ημιλιππόθυμο λόγω των έντονων καπνών. Εννοείται πως η διάσωση ήταν επιτυχής, περιθαλψαμε το καναρίνι στο σημείο του συμβάντος. Το καναρίνι απέκτησε καινούργια οικογένεια καθώς ένας συνάδελφος το πήρε μαζί του. Ήταν συναισθηματική η όλη στιγμή εκείνη της διάσωσης, της περίθαλψης και πως μια μικρή ψυχή βρήκε ένα νέο σπίτι για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Αυτό το συμβάν θα μου μείνει αξέχαστο όσα χρόνια και αν περάσουν.

by Κωνσταντίνος Μασούρας // Photo Credits: Νεκτάριος Γεροστάθης – Νίκος Σίντος

Πόσα χρόνια ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό;

Κατάγομαι από την Καρδίτσα και ασχολούμαι με τον εθελοντισμό δυο χρόνια.

Πόσο εύκολο είναι για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή;

Θαυμάζω τις γυναίκες που διαλέγουν να κάνουν ένα τέτοιο επικίνδυνο επάγγελμα και ταυτόχρονα δύσκολο,αυτός είναι ένας λόγος που διάλεξα να γίνω εθελόντρια .Με την σωστή συνεργασία, των συναδέρφων και εθελοντών, μπορούμε να πετύχουμε αδιανόητα πράγματα.

⁠Τι στερεότυπα αντιμετωπίζει ένας εθελοντής στις μέρες μας;

Τα στερεότυπα που αντιμετωπίζει ένα εθελοντής στις ημέρες μας είναι πολλά.Ένα από αυτά είναι, γιατί διαλέγεις να ξοδεύεις το χρόνο σου,βάζοντας την ζωή σου σε κίνδυνο. Από την άλλη πλευρά,οι γυναίκες κατακρίνονται, λόγο της μυϊκής τους δύναμης, ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν σε μια περιστατικό, που είναι τελείως λάθος. Γιατί όταν θες κάτι πολύ, μπορεί να τα κατάφερες.

Διηγηθείτε μας ένα συμβάν που θα σας συνοδεύει στην εθελοντική σας σταδιοδρομία

Το συμβάν που μου έχει μείνει χαραγμένο στην μνήμη μου είναι η πλημμύρα Daniel που έγινε στις 7-9-2023. Την 2η ημέρα,της κακοκαιρίας,ήμουν τηλεφωνείο, σηκώνοντας αμέτρητα τηλέφωνα από τον κόσμο που ζητούσε βοήθεια από τα χωριά που είχαν πληγεί. Συγκεκριμένα, μια γιαγιά που θα μου μείνει πάντα στην μνήμη μου,μου είπε <<γιατί δεν μπορείς να έρθεις εσυ με την βάρκα σπίτι μου,να με σώσεις,κοριτσάκι μου>>.

by Κωνσταντίνος Μασούρας // Photo Credits: Νεκτάριος Γεροστάθης – Νίκος Σίντος

Πόσα χρόνια ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό;

Εθελόντρια στον Σύλλογο Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας Αγίου Στεφάνου είμαι τα τελευταία τρία χρόνια. Η συμμετοχή μου σε συμβάντα βέβαια ξεκίνησε στην αντιπυρική περίοδο του 2022 λόγω του νεαρού της ηλικίας μου.

⁠Πόσο εύκολο είναι για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή;

Το να βρίσκεται μια γυναίκα στην πρώτη γραμμή στην Πολιτική Προστασία είναι δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο. Σε όλες τις καταστάσεις που επεμβαίνουμε απαιτείται σωματική αντοχή, ψυχραιμία και λήψη αποφάσεων. Παρά το γεγονός ότι αυτές οι δεξιότητες δεν εξαρτώνται από το φύλο, μερικές φορές αντιμετωπίζονται στερεοτυπικά ως «ανδρικές» ικανότητες. Πιστεύω όμως ότι με την αποφασιστικότητα , με την κατάλληλη εκπαίδευση και εμπειρία μπορούμε οι γυναίκες να ανταποκριθούμε σε οποιαδήποτε πρόκληση.

⁠Τι στερεότυπα αντιμετωπίζει ένας εθελοντής στις μέρες μας;

Το πιο δύσκολο στην κοινωνία μας αυτή τη στιγμή είναι να πείσεις μια μερίδα του κόσμου ότι υπάρχει ανιδιοτέλεια. Δυστυχώς έχουμε ξεχάσει στην καθημερινότητα μας να είμαστε ανιδιοτελείς και ο εθελοντισμός θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είναι ο ορισμός αυτής. Είναι πολύ δύσκολο λοιπόν να πείσεις κάποιον ότι δεν υπάρχει άλλο όφελος πέραν της ευχαρίστησης και της που παίρνεις όταν βοηθάς ένα κοινωνικό σύνολο. Ένα μέρος λοιπόν των ανθρώπων σκέφτονται ότι υπάρχει κάποιο παραπάνω όφελος, είτε οικονομικό είτε κάποια προοπτική για την ένταξη μας στον δημόσιο τομέα, πράγμα που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Δυστυχώς όμως μένουν σε αυτή την άποψη, χωρίς να έχουν μάλιστα γνώση της λειτουργίας του μηχανισμού. Ευτυχώς το ποσοστό αυτών των ανθρώπων όλο και μειώνεται.

Διηγηθείτε μας ένα συμβάν που θα σας συνοδεύει στην εθελοντική σας σταδιοδρομία.

Με σιγουριά θα πω ότι ήταν ένα συμβάν στον δήμο Φυλής, στην περιοχή της Χασιάς. Ήταν στις 22 Αυγούστου του 2023 όταν μας κάλεσε το κέντρο να μεταβούμε με ένα όχημα και τριμελές πλήρωμα. Φτάσαμε στο σημείο και ήμασταν το πρώτο όχημα. Ήταν το πρώτο μεγάλο συμβάν που πήρα μέρος και θυμάμαι ήταν πολύ μεγάλη η έκταση και η ένταση της πυρκαγιάς. Οι πολίτες ήταν τρομαγμένοι και είχαν πανικοβληθεί, η θερμοκρασία ήταν υψηλή και η κατάσταση που επικρατούσε γενικότερα στο πεδίο με έκανε να αντιληφθώ πολύ γρήγορα πόσο επικίνδυνο είναι αυτό που κάνουμε και ποιο είναι το διακύβευμα σε αυτό. Δεν είμαστε υπεράνθρωποι, φυσικά και μας επηρεάζουν όλα αυτά, όμως το σημαντικό είναι να εστιάζεις σε αυτό που πρέπει να κάνεις και σε αυτό που έχεις εκπαιδευτεί και μάθει να κάνεις. Πρέπει να προστατεύσεις τον εαυτό σου από οποιονδήποτε παράγοντα μπορεί να σε επηρεάσει και να κάνεις αυτό για το οποίο βρίσκεσαι εκεί. Να προσφέρεις στους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη.

by Κωνσταντίνος Μασούρας // Photo Credits: Νεκτάριος Γεροστάθης – Νίκος Σίντος

Πόσα χρόνια ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό;

Ασχολούμαι ενεργά με τον εθελοντισμό από τα 19 μου. Συνολικά ενάμιση χρόνο και μπορώ να πω με σιγουριά πως είναι μια από τις καλύτερες αποφάσεις που έχω πάρει.

⁠Πόσο εύκολο είναι για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή;

Για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή είναι όσο εύκολο να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή ένας άνδρας. Και τα δυο φύλα αντιμετωπίζουμε τις ίδιες υψηλές θερμοκρασίες στο μέτωπο. Το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως γυναίκες είναι η λιγότερη μυική δύναμη που διαθέτουμε όμως αυτό αντιμετωπίζεται από την συνεργασία του πληρώματος. Άλλωστε αυτή είναι και η έννοια της ομάδας.

⁠Τι στερεότυπα αντιμετωπίζει ένας εθελοντής στις μέρες μας;

Ως εθελοντές στις μέρες μας σίγουρα λαμβάνουμε την αγάπη και την εκτίμηση των συνανθρώπων μας, όμως δεν παύουν να υπάρχουν στερεότυπα. Ζούμε σε μια εποχή που οι περισσότεροι συνάνθρωποι μας δεν μπορούν να δεχτούν ότι υπάρχει κόσμος που στον ελεύθερο του χρόνο θέλει να προσφέρει στην προστασία της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος.

Διηγηθείτε μας ένα συμβάν που θα σας συνοδεύει στην εθελοντική σας σταδιοδρομία.

Ένα συμβάν που σίγουρα θα με ακολουθήσει στην εθελοντική μου σταδιοδρομία είναι η μεγάλη φωτιά του Βαρνάβα που ξεκίνησε στις 11 Αυγούστου του 2024 και ήταν η πρώτη μεγάλη πυρκαγιά που επιχείρησα. Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μεγάλα και δύσκολα μέτωπα την πρώτη ημέρα της πυρκαγιάς, επικρατούσε το αίσθημα του φόβου και της ανησυχίας όμως είχα την ομάδα δίπλα μου όπου αισθανόμουν σιγουριά και ασφάλεια. Το δεύτερο απόγευμα επιχειρήσαμε στο Τρίστρατο στην Πεντέλη καθώς όλο το βράδυ μέχρι το ξημέρωμα όπου με τις δυνάμεις που βρισκόντουσαν στο σημείο καταφέραμε να σταματήσουμε τη φωτιά ώστε να μην εισέλθει στο Κεφαλάρι . Είναι δύσκολο να επιχειρείς βράδυ σε πλαγιά με περιορισμένη ορατότητα που βλέπεις μόνο με την χρήση φακού.

by Κωνσταντίνος Μασούρας // Photo Credits: Νεκτάριος Γεροστάθης – Νίκος Σίντος

Πόσα χρόνια ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό;

Ονομάζομαι Πρίτσκα Βασιλική κατάγομαι απο την Αριδαια και είμαι 21 χρονών. Με τον εθελοντισμό ασχολούμαι 2 χρόνια και υπάγομαι στη Π.Υ Καρδίτσας.

 ⁠Πόσο εύκολο είναι για μια νέα γυναίκα να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή;

Για μια νέα γυναίκα, η ένταξη στη πρώτη γραμμή μπορεί να είναι αρκετά απαιτητική, αλλά και εξαιρετικά ανταποδοτική. Αν και το επάγγελμα αυτό παραδοσιακά θεωρείται ανδροκρατούμενο, όλο και περισσότερες γυναίκες εισέρχονται στον τομέα. Το δύσκολο συχνά είναι να κερδίσεις την αποδοχή για να μπορέσεις να δείξεις ότι μπορείς να βγάλεις εις πέρας τις δυσκολίες, ενώ μέσα από αυτό όταν το πετυχαίνεις, το συναίσθημα του καθήκοντος και της συνεισφοράς είναι ανεκτίμητο. Η σωματική και ψυχική ανθεκτικότητα είναι κρίσιμα στοιχεία, αλλά με τη σωστή εκπαίδευση, αφοσίωση και τη στήριξη από την ομάδα, μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην προστασία της κοινωνίας. 

⁠Τι στερεότυπα αντιμετωπίζει ένας εθελοντής στις μέρες μας;

Οι εθελοντές, τα στερεότυπα που έχουν να αντιμετωπίσουν συνήθως είναι από ένα κομμάτι ανθρώπων και όχι γενικότερα από όλους, που θεωρούν πως ο εθελοντισμός συνδέεται με την ιδέα ότι είσαι λιγότερο ικανός, σε συνδυασμό με την έλλειψη εμπιστοσύνης, σε αντίθεση με ένα μόνιμο προσωπικό. Παρά το γεγονός ότι οι απαιτήσεις είναι εξίσου υψηλές για όλους και καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια μόνιμοι και εθελοντές μαζί, για το καλύτερο. 

Διηγηθείτε μας ένα συμβάν που θα σας συνοδεύει στην εθελοντική σας σταδιοδρομία

Ένα συμβάν που δεν πρόκειται να ξεχάσω ήταν οι πλημμύρες το Σεπτέμβριο του 2023, με την καταιγίδα «Daniel», που αποτέλεσε μια πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα. Στην συνέχεια κατά την διάρκεια, βρέθηκα δίπλα στην Π.Υ και τους πολίτες, προσφέροντας βοήθεια όπου υπήρχε ανάγκη, με οποιοδήποτε τρόπο. Ενώ ένα στιγμιότυπο απο κάποια στιγμή της ημέρας που θα θυμάμαι έντονα ήταν οι απλές, αλλά τόσο δυνατές ευχές όπως «καλή δύναμη» από κάποιους πολίτες, οι οποίοι, παρά την προσωπική τους κατάσταση, αναγνώριζαν την προσπάθεια όλων, μονίμων και εθελοντών.